Wijntip Champagne
Naast vette oliebollen is Oud en Nieuw toch eigenlijk het domein van champagne. Maar wat drinken we dan eigenlijk? Heel simpel gezegd is champagne gewoon een mousserende wijn, alleen komt het uit de streek Champagne, met als belangrijke stad Reims.
Toen de kerkelijk invloed in de derde eeuw steeds groter werd in dit district had men een wijn nodig om de mis op te dragen. De toenmalige clerus heeft daarop de eerste wijngaarden aangelegd. Pas ergens aan het eind van de zeventiende eeuw kwam (volgens de Fransen) een monnik, genaamd Dom Perignon, op het idee om wat rietsuiker aan de waarschijnlijk (te) zure wijn toe te voegen en het enigszins drinkbaar te maken. Hij vergat waarschijnlijk wat van die aangezoete flessen open te maken waardoor er een tweede gisting in de fles ontstond en voilá…de Champagne was geboren. Later heeft men het proces wat verfijnd. Men moest immers ook de speciale flessen ontwikkelen die tegen grote druk kunnen.
Er gaan echter ook stemmen op dat eigenlijk zowel mousserende wijn als de stevige fles rond dezelfde tijd in Engeland zijn uitgevonden.
Het is zinloos om te ver in de technische details te treden, maar uiteindelijk komt het erop neer dat hoe meer zoet men voor de tweede gisting aan de stille wijn toevoegt, hoe zoeter de Champagne wordt.
In hoofdzaak onderscheid men de kwaliteiten “Brut” en “Demi-Sec”. Brut bevat haast geen restsuiker meer en is ideaal voor bij het eten, maar is ook als aperitief onweerstaanbaar. Een droge Champagne kan men in principe met alle gerechten combineren.
“Demi-Sec” is een Champagne welke nog wat zoet bevat, het gehalte is afhankelijk van het wijnhuis. Deze wijn wordt hoofdzakelijk in de U.K. gedronken. Sommige zijn heel goed drinkbaar als aperitief. Bij gerechten passen ze goed bij toetjes en vooral bij taart.
Wat bepaalt de kwaliteit van een mousserende wijn:
In principe zijn alle wijnen mousserend te maken. Ze worden in heel veel wijnlanden geproduceerd; van de Krim tot Chili.
Er zijn drie manieren om mousserende wijn te maken;
1. tweede gisting op fles; méthode Champenoise
2. tweede gisting in een tank; cuve close
3. onder hoge druk koolzuurgas in de wijn spuiten; gelijk aan priklimonade
De eerste manier kost het meeste tijd, is het meest bewerkelijk en dus de duurste methode.
Verder is de kwaliteit van de druiven van zeer groot belang. In de Champagnestreek mag men drie soorten aanplanten; Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay. Dus twee rode en een witte druif. Het sap van rode druiven is overigens ook wit, want de kleur komt uit de schillen.
In andere streken zoals de Elzas gebruikt men voor de Crémant d’Alsace andere druiven, zoals Pinot Blanc, Pinot Auxerrois, Sylvaner en soms wat Chardonnay.
Voor een goede kwaliteit van de champagne is echter meer nodig dan het planten van de juiste druivenrassen. Het is ook belangrijk dat de goede druiven worden geselecteerd. Het vergt geduld en geld om het product te laten rijpen en de champagne niet te vroeg op de markt te brengen.
De hierboven genoemde elementen zorgen doorgaans voor een goede champagne en dus hoge prijs. Gaat u echter de jaarlijkse fles kopen, bedenk dan wel dat dit regeltje helaas niet altijd op gaat!
Vooral de grote merken als Moët bestaan uitsluitend dankzij marketing. Veel reclame en weinig wol. In ons professionele wijnproefclubje werden grote merken zelfs totaal afgekeurd!!! (blind geproefd). Laat u dus vooral voorlichten door een professional.
Tip : Stel u bent flink aan de mousserende wijn geraakt, bv. Champagne of een look – alike, en u krijgt een van de laatste flessen niet meer op. De kurk krijgt u lang van z'n leven niet meer terug in de fles en u hebt ook geen speciale Champagne – afsluitdop voorhanden. Wat nu?
Het klinkt erg raar, maar als u een theelepeltje met de steel in de flessenhals hangt en de fles terug in de koelkast zet, blijft het meeste van de koolzuur in de wijn. U hebt de volgende dag nog een redelijk glas mousserende wijn. Het proberen waard!